Η Μαρία Πετρίτση για τη Λίστα του τσαγκάρη (βιβλιοπαρουσίαση)

Τα χρωστούμενα δεν διαγράφονται

Posted in Αταξινόμητα με ετικέτες  on Δεκεμβρίου 8, 2010 by Theorema

Η Ιστορία είναι μια υπόθεση προσωπική, μια εκκρεμότητα που κληροδοτείται από γενιά σε γενιά σαν κουσούρι ή σαν ευλογία. Η Ιστορία είναι ένας ζωντανός οργανισμός που περιμένει τους ανθρώπους να τον κοιτάξουν κατάματα και κάποια στιγμή να υπολογίσουν τα ζύγια τους και να τοποθετηθούν απέναντί του με τον τρόπο το σωστό.

Θα τον βοηθήσουν να ζήσει, να εξελιχτεί και να μεγαλώσει καθώς πρέπει ή θα τον καταδικάσουν στο ψέμμα, στην στέρηση και στο σκοτάδι; Θα τον σκοτώσουν αποστρέφοντας το βλέμμα από πάνω του ή θα τον αναδείξουν σε κάτι μεγαλειώδες και συλλογικό; Θα τον αφαιμάξουν κόβοντας και ράβοντας τις φλέβες και τα νεύρα του στα μέτρα τους ή θα τον αφήσουν να κατακτήσει τον κόσμο ως πατρογονική κληρονομιά και να προετοιμάσει το μέλλον πατώντας πάνω σε αληθινές ηθικές αξίες και όχι σε πτώματα;

Μπορεί ένας άνθρωπος που δεν αντέχει πια την αδικία, την ατιμωρησία των χυδαίων και την φτήνια των ενόχων για προδοσία και κάθε είδους ηθικό ξεπεσμό να πάρει τη δικαιοσύνη στα χέρια του και να τιμωρήσει όσους έσφαλαν οικτρά; Μπορεί ένας απλός πολίτης να κάνει τη δουλειά μιας πολιτείας που ατονεί και κατακρημνίζεται εθελοτυφλώντας και προωθώντας το ψέμμα, την υποκρισία και την εκμετάλλευση των ίδιων της των παιδιών;

Μπορεί η δικαιοσύνη θα θριαμβεύσει πάνω στην αδικία; Μπορεί ένας εμφύλιος πόλεμος να οδηγήσει σε κάτι θετικό;

Μπορεί ένας μύθος που δεν είναι απολύτως μύθος να διατυπωθεί με τόσο χιούμορ, ετοιμότητα, τόλμη και παρρησία ώστε να μας κάνει να καταλάβουμε πως τα παραμύθια δεν είναι ποτέ τόσο αθώα όσο θέλησαν ίσως να μας κάνουν να πιστεύουμε όσοι μας τα διάβαζαν τις νύχτες στο προσκεφάλι μας, κάτω από ένα σεντονάκι παιδικό;

Μπορεί ο έρωτας για τη ζωή, για τον άνθρωπο, για την ελευθερία, για τη δικαιοσύνη και για ένα άξιο αύριο να χωρέσει σε μερικές σελίδες, να χωριστεί σε λέξεις και να ευωδιάσει γιασεμί στα μέσα του χειμώνα;

Στο βιβλίο  Η λίστα του τσαγκάρη, του Αντώνη Κακαρά (εκδόσεις Παπαζήσης) θα βρείτε όλες τις απαντήσεις στις ερωτήσεις αυτές, ή έστω σε εκείνες που νιώσατε πως, για τον έναν ή για τον άλλο λόγο, ενδέχεται να σας τριβελίζουν το μυαλό δεκεμβριάτικα, λίγα χρόνια μετά από ένα φονικό, λίγα χρόνια μετά από έναν σπαρακτικό εμφύλιο πόλεμο, λίγα χρόνια μετά από μια παλιά χούντα, ταυτόχρονα με μια καινούρια, και ποιος ξέρει πριν από τι άλλο αναμένεται να ξημερώσει το πρωί.

Αυτό το βιβλίο το κρατώ στα χέρια μου ετούτην εδώ τη στιγμή. Αν μπορούσα να δώσω σε κάποιον μια συμβουλή θα του έλεγα “κάντο δώρο“. Να περάσει από πολλά, πάρα πολλά χέρια. Κι από μάτια. Κι από μυαλά. Και να τους μιλήσει.

Τα σέβη μου.

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: